Monday, April 27, 2009

ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΤΟΜΩΝ Ή ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ



gaios.wordpress.com

.

  Τελευταία βλέπουμε την απόγνωση της κοινωνίας να παίρνει σάρκα και οστά με κάθε μορφή κοινωνικής διαμαρτυρίας. Η ύπαρξη όλων των νέων εργαζομένων που είναι χαμηλά αμειβόμενοι, των νεόφτωχων, των μεταναστών, των ανέργων, των κοινωνικά αποκλεισμένων και  όλων αυτών, που δεν ανήκουν στους λίγους κερδισμένους, παρά  τους  ρυθμούς ανάπτυξης της τελευταίας δεκαετίας, οι οποίοι δεν διαβλέπουν  καμία πιθανότητα ένταξης τους στα μελλοντικά κοινωνικά και οικονομικά δρώμενα, αποτελούν μία βόμβα στα θεμέλια της κοινωνίας. Από την άλλη μεριά γίνεται μία επίθεση για απαξίωση των κοινωνικών δικαιωμάτων και των ηθικών αξιών. Αυτή η ανύπαρκτη προοπτική για τους νέους και η ηθική απαξίωση των πάντων είναι που κάνουν την κοινωνική έκρηξη εντονότερη και κυρίως απρόβλεπτη. Τα νέα θύματα της οικονομικής κρίσης προστίθενται σήμερα στους ήδη απελπισμένους και προσθέτουν εκρηκτικότητα στο μείγμα της εύθραυστης κοινωνικής συνοχής. Τα κοινωνικά προβλήματα, οι ανισότητες και η φτώχεια, η σταδιακή αποδυνάμωση του θεσμού της οικογένειας η έλλειψη ενός αποτελεσματικού δικτύου κοινωνικής προστασίας, οδηγούν σε κατάσταση ανασφάλειας νέα στρώματα του πληθυσμού που παραδοσιακά δεν διέτρεχαν τέτοιο κίνδυνο. Τα ζευγάρια νέων εργαζόμενων με παιδιά, οι νέοι πτυχιούχοι, βλέπουν τα όνειρά τους να μην μπορούν να εκπληρωθούν. Οι νέες ανάγκες και η ικανοποίησή τους υπολείπονται αισθητά των προσδοκιών που καλλιεργεί το σημερινό πρότυπο του άκρατου καταναλωτισμού και της υλικής ευημερίας που διαμορφώνεται καθημερινά από τα MME, ενώ η σχεδόν καταστροφική εικόνα που προβάλλεται από αυτά συμβάλλει στην εδραίωση αυτού του προτύπου. Η έννοια των αναγκών μεταβάλλεται ταχύτατα και τα άπιαστα όνειρα της προηγούμενης πενταετίας γίνονται σήμερα ανάγκες βασικές που η έλλειψή τους δημιουργεί αίσθηση αποστέρησης και αποκλεισμού. Τα νοικοκυριά διατήρησαν τα τελευταία χρόνια, μέσω του δανεισμού, ένα υψηλό επίπεδο κατανάλωσης που τους επέτρεψε να αποφύγουν καταστάσεις φτώχειας πολύ περισσότερο από ό,τι θα τους το επέτρεπε το εισόδημά τους. Τα νεαρά ζευγάρια δεν είναι διατεθειμένα να υποβαθμίσουν το βιοτικό επίπεδο των παιδιών και της οικογένειάς τους εξαιτίας του χαμηλού τους εισοδήματος και αναζητούν, τρόπους, μέσω δανεισμού ή εκποίηση περιουσιακών στοιχείων, ώστε να διατηρήσουν τη δαπάνη τους σε υψηλά επίπεδα, αποφεύγοντας ταυτόχρονα καταστάσεις φτώχειας για τα παιδιά τους. Ο κλονισμός της εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους θεσμούς, την πολιτική και το κράτος, έχει συμβάλει ισχυρά στη δοκιμασία της κοινωνικής συνοχής. H πλειοψηφία των πολιτικών δεν μπορεί να καταλάβει πλέον τη νέα κοινωνική πραγματικότητα. Η δικαιοσύνη αποδίδεται ή δεν αποδίδεται ανάλογα με τις προσδοκίες αυτών που έχουν ταχθεί να την υπερασπίζουν, η αξιοκρατία περνά μέσα από τα πολιτικά γραφεία και οι τίμιοι διώκονται ή μένουν στα αζήτητα. Tο πολιτικό σύστημα δεν αντιλαμβάνεται έγκαιρα τις κοινωνικές αλλαγές και δεν φροντίζει να αλλάξει τίποτα. Ενδιαφέρεται και χειρίζεται τα πράγματα μόνο επικοινωνιακά. Οι ισχυροί ελέγχουν τα πάντα με θεατές ή συνένοχους την κεντρική εξουσία. Οι πολίτες αισθάνονται αδύναμοι και προσπαθούν να επιζήσουν ατομικά. Η κοινωνική συνοχή έχει σπάσει και κανείς δεν μπορεί να βρει συνδετικούς ιστούς για να την ξαναενώσει. Μόνος τρόπος πλέον άμυνας αποτελεί η αυτοοργάνωση των πολιτών μέσα από ανεξάρτητα κινήματα ιδεών και η αξιοποίηση των χιλιάδων πληροφοριών σε γνώση. Μια γνώση η οποία θα έχει επίκεντρο τον άνθρωπο και τις πραγματικές του ανάγκες. Γιατί ο νεοφιλελευθερισμός έχει αποδείξει ότι δεν αποτελεί πλέον εργαλείο λύσης προβλημάτων, αλλά δημιουργεί καθημερινά νέα προβλήματα που χρειάζονται λύση. Είναι στο χέρι όλων μας αν αυτή η κατάσταση συνεχιστεί ή όχι. Το μέλλον των παιδιών μας εξαρτάται από μας και δεν πρέπει κανείς να αφήσει αυτή την κατάσταση να εδραιωθεί. Ναι στην κοινωνία των πολιτών, όχι σε μια κοινωνία του ατομικού συμφέροντος. Ναι στο αύριο, αξιοποιώντας το σήμερα.

Wednesday, December 10, 2008

Αλέξη, δεν είχε αλεξίσφαιρο η καρδιά σου …

Αλέξη η καρδιά σου αποδείχτηκε ότι δεν ήταν σκληρή σαν του εκτελεστή σου. Ήταν τόσο μαλακή που η σφαίρα γλίστρησε και καρφώθηκε μέσα της. Ζούσες σ’ ένα κόσμο που φτιάχτηκε για τους μεγάλους. Σε ένα κόσμο που οι κτύποι των αθώων καρδιών δεν ακούγονται. Δεν ήταν η πρώτη φορά που πυροβόλησαν την καρδιά σου. Την πυροβολούσαν κάθε μέρα. Αλλά σήμερα την βρήκαν απροστάτευτη. Την βρήκαν χωρίς αλεξίσφαιρο. Πόσες φορές δεν την πλήγωσαν Αλέξη; Καθημερινά όλοι στόχευαν την δική σου καρδιά. Τα όνειρά σου, τις αγάπες σου, το μέλλον σου, τις φιλοδοξίες σου. Δεν σε άφησαν ούτε μία μέρα Αλέξη χωρίς να στοχεύουν την δική σου καρδιά. Δεν πρόλαβες να το καταλάβεις. Γιατί ήσουν μόνο 15 χρονών. Γιατί η καρδιά σου δεν πρόλαβε να σκληρύνει, γιατί πίστευες ότι αντιγράφοντας τον κόσμο των μεγάλων, τα πρότυπα που αυτοί σου έδωσαν, θα γινόσουν γρήγορα μεγάλος. Μα οι μεγάλοι Αλέξη, δεν είναι ευτυχισμένοι, οι μεγάλοι Αλέξη έφτιαξαν ένα κόσμο ανήθικο και διεφθαρμένο για να τον παραδώσουν σε σένα. Αυτό τον κόσμο Αλέξη έπρεπε εσύ να τον αλλάξεις, έπρεπε να ανατρέψεις τα πρότυπα των μεγάλων να δημιουργήσεις ένα καινούργιο κόσμο. Ένα κόσμο δικαιοσύνης, τον δικό σου κόσμο. Δεν πρόλαβες Αλέξη να καταλάβεις ότι ο κόσμος αυτός δεν αλλάζει μόνο με την προσωπική σου επανάσταση. Δεν αλλάζει πετώντας πέτρες στην εξουσία. Γιατί η εξουσία σε θέλει να είσαι απέναντι. Δεν σε θέλει συμμέτοχο, δεν θέλει να ακούσει τα όνειρά σου. Γιατί η εξουσία δεν ονειρεύεται, δεν αισθάνεται, δεν φαντάζεται, δεν χαίρεται δεν καταλαβαίνει. Αλέξη τα δακρυγόνα και οι μολότοφ που έπεσαν για χάρη σου ήταν άχρηστα. Γιατί δεν χρειάζονται δακρυγόνα για να κλάψει κανείς για σένα, δεν χρειάζονται μολότοφ για να μείνει ζεστή η καρδιά σου. Η καρδιά σου χτυπά μέσα από τις καρδιές των παιδιών της ηλικίας σου και ας μην την ακούν οι μεγάλοι. Γιατί οι μεγάλοι έχουν κρύψει την καρδιά τους κάπου κάτω από τα αλεξίσφαιρα. Γιατί ο εκτελεστής σου φορούσε αλεξίσφαιρο για να προστατευτεί από τις δικές σου σφαίρες. Γιατί ο κόσμος σου Αλέξη δεν έχει θέση στην δική του καρδιά. Η καρδία του πρέπει να παραμείνει σκληρή και προστατευμένη. Η δική σου καρδιά όμως ήταν μαλακή και απροστάτευτη. Τα όνειρά σου Αλέξη έχουν γίνει οι εφιάλτες του. Έχουν γίνει εφιάλτες για τον κόσμο που εμείς οι μεγαλύτεροι φτιάξαμε.

 

Saturday, November 22, 2008

Schooligans

ΚΑΤΑΛΗΨΕΙΣ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΚΑΙ ΛΟΥΚΕΤΑ (Με τα μάτια μέλους του Συλλόγου Γονέων)

 ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ: Schooligans ή συνειδητοποιημένοι μαθητές;

ΣΥΝΘΗΜΑ: «Δεν είναι τα σχολεία. Δεν είναι οι βαθμοί. Εκείνο που μας λείπει είναι η ζωή» 

ΑΙΤΙΑ:  Η απέχθεια των μαθητών στον τρόπο που γίνεται η διδασκαλία των μαθημάτων. Η αδιαφορία, πρώτα των ίδιων των γονιών αλλά και όλων των εμπλεκομένων στα εκπαιδευτικά θέματα, καθηγητές, Δήμος, Υπ. Παιδείας.

ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΕΝΑΡΞΗΣ: Κάποιος νόμος για την παιδεία, ένα σπασμένο τζάμι. 

ΕΞΟΠΛΙΣΜΟΣ: Το λουκέτο με την αντίστοιχη αλυσίδα που μπαίνει στην εξώπορτα από το χαρτζιλίκι των παιδιών, ή την “ευγενική” προσφορά κάποιου γονιού. 

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ: Καθολική γιατί η κοπάνα από τα μαθήματα χωρίς απουσίες είναι μεγάλο κίνητρο. 

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Το 97%  των παιδιών θα μάθουν ότι κάνουν κατάληψη!!! το πρωί, όταν δουν το λουκέτο στη πόρτα.

ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ: 1) Άνοιγμα και σπάσιμο του λουκέτου της πόρτας με βία και απειλές, (όποιος δεν μπει στην τάξη απουσίες, αποβολή κ.λ.π.)

2) πίεση – τρομοκράτηση, ( ανοίξτε γιατί θα φέρουμε αστυνομία – εισαγγελέα κ.λ.π.)

3) συζήτηση, κατανόηση, διαπραγμάτευση, επίλυση.

4) δεν κάνεις τίποτα, και ότι βρέξει. 

ΕΜΠΛΕΚΟΜΕΝΟΙ:  1) Μαθητές. Δεν έχουν γίνει ακόμα εκλογές για το 15μελες και εκλογή εκπροσώπων των μαθητών. Δεν υπάρχει καμία εκπροσώπηση, αλλά υπάρχει ήδη το συντονιστικό των καταλήψεων ! χωρίς γενική συνέλευση, ή τίποτα άλλο σχετικό.

2) Σύλλογος γονέων και κηδεμόνων. Στην ουσία, ειδικά στο γυμνάσιο -λύκειο, είναι ανενεργός, συμμετέχει στην σχολική επιτροπή του Δήμου με ένα μέλος (γραφειοκρατική διαδικασία που αφορά έξοδα συντήρησης του Σχολείου, και άλλες μικροπαρεμβάσεις) Στην ουσιαστικότερη λειτουργία του που είναι π.χ. η καταλληλότητα ή μη κάποιου καθηγητή, δεν έχει κανένα λόγο!!

3) Ομοσπονδία: Αυτή είναι εντελώς ανύπαρκτη, με μόνη δραστηριότητα την περίοδο της εκλογής της διοίκηση της. Κατά την περίοδο των καταλήψεων,  βγαίνει στα παράθυρα των καναλιών κάποιος εκπρόσωπος της, και εκδίδει ανακοίνωση όπου συντάσσεται πάντα στο πλευρό των μαθητών.

4) Καθηγητές: Οι καθηγητές είναι συνηθισμένοι σε αυτές τις διαδικασίες πλέον, και οι περισσότεροι δεν τους κακοφαίνεται καθόλου το να φύγουν και να πάνε σπίτια τους, έτσι και αλλιώς πληρώνονται κανονικά.

5) Δήμος: Αν τον ελέγχει η  κυβέρνηση, δεν εμφανίζεται πουθενά κανένας εκπρόσωπος του, αν είναι της αντιπολίτευσης τότε για όλα φταίει η κυβέρνηση και το σύστημα. 

ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ: 8.10 π.μ. απέξω από το σχολείο. 

1η δουλειά: Συνεννόηση με τον διευθυντή. Ο ίδιος αποφεύγει να εμπλακεί άμεσα. Έτσι αναλαμβάνει ο σύλλογος τις διαπραγματεύσεις με τους καταληψίες. Οι γονείς τις πρώτες μέρες, ευτυχώς, δεν εμφανίζονται στο σχολείο.

2η δουλειά: Η πρώτη επαφή με τα παιδιά, είναι σημαντική και απαιτεί προσεκτικούς χειρισμούς. Στην εξώπορτα, βρίσκονται 10-15 παιδιά σε έξαψη.
Ρωτάς τα αιτήματα που έχουν, και τα συζητάς χωρίς να παίρνεις θέση.
Τα βεβαιώνεις επίσης ότι όσο περνά από το χέρι σου δεν θα επιτρέψεις να παρέμβουν καθηγητές, αστυνομία-εισαγγελέας ή θερμοκέφαλοι γονείς, κ.λ.π.
Με την προϋπόθεση φυσικά ότι θα προσέχουν και αυτοί ώστε να μην υπάρξει κάποιο πρόβλημα είτε σε παιδί είτε στο σχολείο γενικότερα.

3η δουλειά: Ζητάς να γίνει ψηφοφορία ώστε και τυπικά να υπάρχει πλειοψηφία υπέρ της κατάληψης, πράγμα που δεν αρνούνται καθόλου, επειδή ξέρουν ότι υπέρ τις κατάληψης θα ψηφήσει το σύνολο των μαθητών. Το ποσοστό είναι 90% και πάνω, σταλινικό νούμερο! αλλά αληθινό. Αυτοί που ισχυρίζονται ότι «μειοψηφίες κλείνουν τα σχολεία» είναι εκτός πραγματικότητας!!

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Έχεις περάσει μία – μιάμιση ώρα ορθοστασία μέσα στο κρύο και μπορείς τώρα να γυρίσεις στη δουλειά σου. Η κατάληψη θα αναβληθεί για κάποια άλλη φορά και όλοι θα συνεχίσουμε τις δουλειές μας σαν να μην συνέβη τίποτα. Στα παιδιά κανείς δεν θα εξηγήσει ποτέ ότι το σχολείο πρέπει να παραμένει ανοικτό γιατί η δημοκρατία απαιτεί συμμετοχή και διάλογο όλων. Τα παιδιά δεν θα μάθουν ποτέ ότι η δημοκρατία δεν χρειάζεται λουκέτα και αλυσίδες. Τα παιδιά δεν θα μάθουν ποτέ, ούτε όταν γίνουν μεγάλοι, ότι τα προβλήματα δημιουργούνται από τους αυταρχικούς διεφθαρμένους ηγέτες οι οποίοι αντί να λύνουν τα προβλήματα δημιουργούν συνεχώς νέα. Τελειώνοντας την κατάληψη κανένα παιδί δεν θα μάθει γιατί …δεν είναι τα σχολεία, δεν είναι οι βαθμοί, εκείνο που τους λείπει είναι η ζωή …

Saturday, February 16, 2008

ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΩΡΑ "ΜΗΔΕΝ"

Λειτουργούν ή όχι οι θεσμοί; Όλοι περιμένουμε μια απάντηση από αυτούς που έχουν ταχθεί να τους υπερασπίζουν. Δυστυχώς όμως, βλέπουμε το αντίθετο. Και είναι λυπηρό να βλέπεις αυτούς τους οποίους η Πολιτεία όρισε να την προστατεύουν και να την περιφρουρούν, να είναι πρώτοι που χρησιμοποιούν τους θεσμούς για ίδιο ή για πολιτικό όφελος. Οι πολίτες βέβαια ανησυχούν αλλά τιμωρούν. Γιατί είμαστε όλοι "τσατισμένοι". Δεν ανεχόμαστε πια άλλη υποκρισία.

Wednesday, May 09, 2007

ΤΕΙ ΠΕΙΡΑΙΑ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟ C ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ

ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΦΕΤΟΣ 2006-2007 ΓΙΝΕΤΑΙ ΧΡΗΣΗ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΩΝ ΜΕΘΟΔΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ ΓΛΩΣΣΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΥ C ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ.
ΘΑ ΘΕΛΑΜΕ ΤΙΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΣΑΣ ΜΕΣΩ ΤΟΥ blog ΑΝΩΝΥΜΑ

Ο Σ. Καθηγητής Κων/νος Καραΐσκος

Sunday, February 25, 2007

ΑΡΘΡΟ 16 Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΣΕ ΚΡΙΣΗ

ΕΡΩΤΗΣΗ:Δωρεάν Δημόσιο ή δωρεάν Ιδιωτικό Πανεπιστήμιο;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δωρεάν Iδιωτικό.
ΣΥΖΗΤΗΣΗ:
Γιατί άραγε; Ποιός όλα αυτά τα χρόνια έχει δυσφημίσει τα κρατικά πανεπιστήμια και ποιός συνεχίζει να το κάνει και σε όφελος ποίου;Εγώ στην ερώτηση θα απαντήσω Δημόσιο πανεπιστήμιο με λειτουργίες και διαδικασίες ιδιωτικού. Και στο ερώτημα δωρεάν ή όχι θα απαντήσω δωρεάν για τους φοιτητές και να χρηματοδοτείται και από ιδιώτες. Γιατί το δίλλημα ιδιωτικό ή δημόσιο για μένα είναι ψευτοδίλλημα, μιας και ιδιωτικά πανεπιστήμια στην Ελλάδα πολύ λίγα έως κανένα μπορούν να γίνουν. Εκτός και άν αφήσουμε το πράγμα ανεξέλεγκτο...... Όλοι μπορούν να τα κάνουν όλα. Ας μας πουν λοιπόν πρώτα, ποιοί μπορούν να κάνουν Πανεπιστήμια και τι ποσό πρέπει να επενδύσουν και μετά συζητάμε!!!

Saturday, September 23, 2006

ΙΛΙΟΝ - ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ 2006

Αποφάσισα να κατέβω υποψήφιος και σε αυτές τις εκλογές, ύστερα από παρότρυνση φίλων και γειτόνων, γιατί πιστεύω ότι για να αλλάξει κάτι γύρω μας θα πρέπει να συμβάλλουμε όλοι μας.
Δεν αποτελώ ούτε αποτέλεσα ποτέ επαγγελματίας της Πολιτικής, γι΄αυτό και δεν εντάχθηκα σε ψηφοδέλτια επαγγελματιών (αν και μου ζητήθηκε) και θα βρίσκομαι δίπλα στην γειτονία μου, είτε από την θέση του Δημοτικού Συμβούλου, είτε σαν απλός ενεργός πολίτης.
Η εποχές έχουν αλλάξει και οι ετικέτες δεν περιγράφουν το περιεχόμενο. Οι κομματικοί συνδυασμοί κατά περίεργο τρόπο έχουν μεταγράψει αντίπαλα στελέχη στους συνδυασμούς τους και έτσι έπαψαν να αποτελούν ξεκάθαρο ιδεολογικό πόλο.
Ο Γιώργος ο Σαμαράς, επιφανής συμπολίτης του Ιλίου, έκανε ένα δημοτικό συνδυασμό με τους καλύτερους συμπολίτες. Η ομάδα αυτή με γοήτευσε και ανταποκρίθηκα αμέσως. Γιατί πιστεύω ότι είναι ομάδα νίκης.